إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَآئِرِ الله

همانا صفا و مروه، از شعائر (نشانه های) خداست. (بقره 158)

کوه صفا و مروه به ما درس های زیادی می دهد:

1- برای احیای نام حق و بدست آوردن عظمت آیین او، همگان حتی کودک شیرخوار باید تا پای جان بایستد.

2- در ناامیدی ها بسی امید است؛ هاجر، مادر اسماعیل، در جایی که آبی به چشم نمی خورد تلاش کرد، خدا هم از راهی که تصور نمی کرد او را سیراب کرد؛ و جالب اینکه باید تمام حاجیان در این نقطه سعی (جنب و جوش) داشته باشند به یاد این بانوی گرانقدر.

3- روزگاری بر سر آن دو کوه بت هایی نصب بود، اما امروز بر اثر فعاليت هاى پى گير پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله شب و روز در دامنه اش بانگ "لا اله الاّ اللّه" طنين انداز است.

4- قدر اين آيين و مركز توحيد را بدانيد. افرادى خود را تا لب پرتگاه مرگ رساندند تا اين مركز توحيد را امروز براى شما حفظ كنند.

5- صفا و مروه كلاس خداشناسى است كه چگونه اراده ى او اين همه انسان را با آن همه اختلاف ، در يک لباس و يک جهت جمع مى كند؟ كلاس پيامبر شناسى است كه چگونه ابراهيم، آن پيامبر الهى براى انجام فرمان خداوند، زن و بچه اش ‍ را در آن بيابان تنها گذاشت ، و نيز كلاس انسان شناسى است كه چگونه انسان مى تواند در لحظاتى اعمالى را انجام دهد كه تا ابد آثار آن باقى باشد؟

6- به فرموده ی پیامبر صلی الله علیه و آله بايد ياد خدا در آنجا بپا داشته شود.

7- به فرموده ی امام علی علیه السلام سعی بین صفا و مروه مایه ی ذليل شدن متكبران و جبّاران است.