وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً أَوْ مِن وَرَآىِ حِجَابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِىَ بِإِذْنِهِ مَا يَشَآءُ إِنَّهُ عَلِىٌّ حَكِيمٌ‏

و هيچ بشرى را نَسِزَد كه خداوند با او سخن گويد مگر از طريق وحى (كه بر قلب او نازل مى‏ شود) يا از پس پرده و حجاب يا آنكه فرستاده‏ اى (به نام فرشته) فرستد، پس به اذن او هر چه بخواهد وحى كند. همانا او والا مرتبه و با حكمت است. (شوری 51)

   وحی بصورت های گوناگون بر پيامبران نازل می شد:

1) إِلَّا وَحْياً؛ در اينگونه وحی، هيچگونه واسطه ای در ميان نيست و خداوند با پيامبر خود بدون هيچ واسطه و حجابی سخن می گويد؛ علامه طباطبايی (ره) در زير آيه ی فوق اين نوع وحی را مربوط به سخن گفتن خداوند با پيامبر دانسته كه حتّی جبرئيل نيز واسطه نبوده است. برخی از مفسران نيز می گويند: دو آيه ی آخر "بقره" را پيامبر اكرم صل الله عليه و آله در شب معراج بلاواسطه دريافت كرده است.

2) أَوْ مِن وَرَآىِ حِجَابٍ؛ گرچه در اين قسم از وحی واسطه وجود داشته، ولی واسطه، خود وحی نمی كرده، بلكه وحی از ماورای آن نازل می شد:

     الف- گاهی پيامبر حقايقی را در عالم رؤيا متوجه می شد؛ مانند حضرت ابراهيم عليه السلام كه به اين شيوه فرمان يافت فرزندش اسماعيل را ذبح كند.

 فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْىَ قَالَ يَا بُنَىَّ إِنِّى  أَرَى‏ فِى الْمَنَامِ أَنِّى  أَذْبَحُكَ فَانظُرْ مَاذَا تَرَى

پس چون نوجوان در كار و كوشش به پاى او رسيد، پدر گفت: اى فرزندم! همانا در خواب (چنين) مى ‏بينم كه تو را ذبح مى‏ كنم پس بنگر كه چه مى ‏بينى و نظرت چيست؟ (صافات 102)

     ب- گاهی وحی از راه امواج صوتی القا می شد؛ يعنی خدا با ايجاد صدا با پيامبر خود سخن می گفت؛ مانند سخن گفتن درخت با حضرت موسی عليه السلام كه درخت واسطه بود و خداوند از پس پرده با او سخن گفت.

 وَرُسُلاً قَدْ قَصَصْنَهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَرُسُلاً لَّمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ وَكَلَّمَ اللَّهُ مُوسَى تَكْلِيماً

و به پيامبرانى كه پيش از اين داستان آنان را برايت باز گفته ‏ايم وپيامبرانى كه ماجراى آنان را براى تو نگفته‏ ايم نيز وحى كرديم و خداوند با موسى بصورت ويژه سخن گفت.(نساء 164)

3) أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا؛ در اين قسم وحی، پيک وحی فرامين الهی را بر قلب پيامبر نازل می كرد؛
عنی گاهی فرشته ی وحی بصورت خاصی تمثّل پيدا می كرد و پيامبر نيز با تمام وجود خود وحی را دريافت می كرد.

قُلْ مَنْ كَانَ عَدُوّاً لِّجِبْرِيْلَ فإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلَى‏ قَلْبِكَ بِإِذْنِ اللهِ

بگو: هركه دشمن جبرئيل باشد (در حقيقت دشمن خداست.) چرا كه او به فرمان خدا، قرآن را بر قلب تو نازل كرده است، (بقره 97)