قرآن (34): سرّ نامگذاری "رمضان" و فضیلت این ماه
شَهْرُ رَمَضَانَ اَلَّذِى أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْءَانُ...
ماه رمضان، ماهى است كه قرآن در آن نازل شده است... (بقره 185)
ماه رمضان* از دو جهت احترام دارد: یکی مربوط به خود ماه مبارک رمضان و دیگری مربوط به قرآن کریم.
همچنین در این ماه دو نوع حفظ و صیانت وجود دارد: یکی مربوط به حفظ انسان از وسوسه های شیطان، دیگری حفظ انسان از گرفتاری به عذاب الهی.
در این ماه دو نعمت وجود دارد: گشوده شدن درهای بهشت و آرامش روح و جان انسان.
در این ماه دو هدیه به انسان داده می شود: خواب روزه دار عبادت شمرده می شود، و سکوت و خاموشی او تسبیح قلمداد می گردد.
و نیز دو زمان فرح و شادمانی از آنِ روزه داران است: هنگام صرف افطار و هنگام ملاقات با پرودگار متعال.
* ریشه ی واژه ی رمضان: یا از "رمضاء" بمعنای سنگ گرمی که بر هر چه بنهند، بسوزاند یا از "رمض" بمعنای باران است که بر هر چه رسد بشوید.