قرآن (28): امامت در کودکی!
...وَ آتَيْنَاهُ الْحُكْمَ صَبِيّاً
و در كودكى به او (یحیی) حكمت (و نبوّت) دادیم. (مريم 12)
علی بن سباط گوید: به خدمت امام جواد علیه السلام رسیدم (در حالی که سن امام کم بود)؛ من درست به قامت او خيره شدم تا به ذهن خويش بسپارم و هنگامی که به مصر باز می گردم، كم و كيف مطلب را برای یاران نقل می کنم.
ناگهان امام رو بسوی من کرد و فرمود: ای علی بن اسباط! خداوند کاری را که در مسأله ی امامت کرد، مانند كاری است که در نبوت کرده است. گاه می فرماید: "و اتیناه الحکم صبیا؛ ما به يحيی در كودكی فرمان نبوت دادیم، و گاه درباره ی انسان ها می فرماید: "حَتَّى إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَبَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً؛ هنگامی که انسان به بلوغ کامل عقل به چهل سال رسید. (احقاف 15) بنابراین، همانگونه كه ممكن است خداوند در چهل سالگی به انسان بدهد، در قدرت اوست كه آن را در كودكی به وی عطا کند.
نورالثقلین