قرآن (20): نماز، عبادت ویژه

إِنَّنِى أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا  أَنَاْ فَاعْبُدْنِى وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِى

 همانا منم اللّه، جز من خدایى نیست، پس مرا بندگى كن و نماز را بپادار تا به یاد من باشى. (طه 14)

   خداوند در این آیه ی شریفه از انواع مختلف عبادت، فقط "نماز" را ذکر کرده، با اینکه در جمله ی قبل "فاعبدنی" عبادت را بطور عام ذکر کرده بود.

   این یادآوری دوباره و ویژه، به دلیل این است که هم اهمیت نماز را برساند و هم بفهماند که نماز بهتر از هر عملی خضوع عبودیت را مجسّم می سازد.